Wanneer Timmy EINDELIJK in orde gebracht is besluiten we een testritje van een paar dagen te maken richting Ko Chang, dicht bij de grens met Cambodia.
Onze eerste stop zal Sri Racha worden.
Tijdens een van onze vele pauzes ontmoeten we op de parking van een tankstation Tum, een Thai die in Pattaya woont. Hij komt net terug van de tempel waar hij een maand lang monnik geweest is (Bijna alle Thaise jongens zijn eens in hun leven monnik).
Hij vindt het geweldig wat we doen en nodigt ons uit om een van de volgende dagen bij zijn thuis langs te komen. Voordat we terug de baan opgaan krijgen we nog een geluksvlagske mee, gezegend door 19 monniken en Hij staat erop ons te escorteren tot onze bestemming.
In Sri Ratcha is niet echt veel te zien, behalve een tempeltje, maar de mensen zijn er zo vriendelijk. Als we de olie van de brommer laten verversen komen ze van alle kanten om een babbeltje met ons te slaan. Er is zelfs een bomma die een oogske heeft op Koenraad maar als hij haar avances afwijst gaat ze er met een knipoog vandoor. Hilarisch. Ook de man van de winkel laat ons niet met lege handen doorgaan. Van hem krijgen we een hanger van de afbeelding van de koning. Ook weer voor good luck.
En dan gaat het richting Pattaya.
Pattaya is het een heel ander zicht. Allemaal oude dikke witte pensen met jonge Thaise meisjes naast hun lopen. Een walgelijk zicht.
's Avonds gaan we dan eens een kijkje nemen in de beroemde 'walkingstreet' en ook hier zie je niets anders dan bars gevuld met wittekes die proberen een meisje uit te kiezen voor de nacht (soms merken ze wat laat dat ze met een ladyboy naar huis zijn gegaan). De ene go-go bar naast de andere, prostitutie tot en met,...
De volgende dag bezoeken we onze nieuwe vriend Tum. we worden zeer hartelijk ontvangen. Ze bieden ons eten aan en als we terug naar ons hotel gaan geven ze ons nog 18!!! pakjes noedels mee voor onderweg.
De brommertaxi chauffeur heeft opgemerkt dat de sidecar bijna stuk is dus de volgende dag gaan we opnieuw langs Tum zodat hij ons kan helpen om de sidecar te laten maken. En als dat dan gefikst is geeft zijn vrouw ons nog 3 mega bakjes zelfgemaakte noedels en rijst mee (ze heeft een eetstand). Zalig!
's Avonds dan onze tent opgezet aan de zee.

Als we onderweg weer ergens in een vegetarisch restaurantje stoppen nodigen ze ons uit om een monnikceremonie bij te wonen. Helaas hebben ze geen tijd want we moeten op een bepaalde datum terug in Bangkok zijn omdat we een afspraak hebben met een vriendin.
Als we dan willen vertrekken blijkt dat die mensen ons eten stiekem al betaald hebben voor ze doorgingen. En voor we kunnen vertrekken steken de eigenaars van het eetstalletje ons nog eten toe voor onderweg.

En dan eindelijk bestemming bereikt: Ko Chang. We opteren om naar het niet ontwikkelde en dus ook minder touristische deel van het eiland te gaan. Timmy zal het geweten hebben, op een gegeven moment is er geen verharde weg meer en het gaat zo stijl bergop en bergaf dat ik een stukje te voet ga. Als de remmen het dan begeven is er tenminste nog 1 van ons gered.
Ons gekozen strandje is echt paradijselijk. zon, zee, strand, palmbomen en natuur. Hier doen we niks anders dan luieren. Kan ook eens goed doen hoor.
's Avonds nog een zondsondergang meepikken en dan,... de zee in en op zoek naar plankton. Als je met je handen door het water woelt zie je het plankton oplichten. Magisch.

Omdat we een tijdslimiet hebben gaan we twee dagen later weer terug richting Bangkok en gaan we weer langs Pattaya om Tum nog eens te bezoeken. We verblijven terug in hetzelfde hotel als de vorige keer maar deze keer was onze ervaring net iets minder positief. De dame aan de balie heeft blijkbaar honger en beantwoord onze vraag naar een kamer met : WILT GE'M OF NIE!!!!!! IK HEB HONGER!
Als we ons neerleggen op het bed en ik het kussen wil verleggen vind ik eronder,... een gebruikt maandverband. EHKEBAH!!! walgelijk.
Dat wil dus zeggen dat ze de lakens niet vervangen. Als Koenraad de verantwoordelijke dan gaat halen en ik erop sta dat ze de lakens ververst terwijl we erbij zijn blijkt dat ze dat zelf niet doet en de poetsvrouw is al naar huis. We moeten dus van kamer veranderen. De dame is plots wel een stuk vriendelijker en ik denk dat hare honger ook over is.