bergdorpjes

We moeten ons visa verlengen en daarom moeten we ons paspoort registreren in Guilin. de flikken kunnen hier geen letter Engels dus, maar gelukkig helpen ze ons in een youth hostel verder. Omdat we nu naar een afgelegen gebied gaan moeten we het 10 dagen voor dat het vervalt doen, maar dat wil dus zeggen dat ze ons 10 dagen pikken want het nieuw visa gaat in op dag van aanvraag. GGGGGRRRRR

We gaan naar de rijstterrassen in Jinkeng, een afgelegen bergdorpke waar het supermooi is. we hebben er een ganse dag doorgewandeld tot in het volgende dorpke. (Ping An) De volgende dag waren we een beetje verkeerd gelopen, op een gegeven moment zaten ze zelfs bijna boven de boomgrens. amai mijn benen. maar wederom was het uitzicht prachtig.

In Danzhai village waar we verblijven wonen de Yao. De vrouwen hier laten hun haren tot op de grond groeien. Ze draaien die in een of andere ingewikkelde constructie op hun hoofd en zetten alles vast met een kam.
Dan heb je ook nog de Zhuang, een stam die een handdoek over hun hoofd binden. En zo heeft elke stam hier een ander kenmerk.

In Sanjiang leven de Dong-people. Als wij daar aankomen zijn ze kleren indigo aan het verven. (stof met plant in water laten weken, dan de kleur inkloppen met een houten hamer; dit alles duurt ongeveer twee maanden)

Met de bus rijden we tot Zhaoxing, ook weer een super afgelegen bergdorp. De weg hiernaartoe is zo slecht dat verschillende Chinezen in de bus beginnen overgeven. Als het eruit is gooiten ze hun zakje gewoon op de grond. ekebah!
Zhaoxing is echt een super gezellig dorpke. we zijn er dan ook tien dagen gebleven. Terwijl we daar waren hebben we een trouw gezien, een begrafenis, een houten huis dat ze aan het rechtzetten waren zonder nagels te gebruiken, een half afgebrand dorp,...
Elke dag opnieuw een wandeling maken naar een ander bergdorpke in de buurt. In Jitang (zo een bergdorp dus) moesten we bij een man komen eten. We kenden hem niet maar hij stond erop dus zijn we er op in gegaan. Gebakken patatten en courgette in de wok. De foto's die we genomen hadden zijn we de volgende dag gaan afgeven. Blij dat ze waren, niet normaal. De bomma waren we vergeten dus zijn we nadien nog eens voor een derde keer terug gegaan om er ook eentje van haar af te geven.
Van de buurvrouw heb ik typische Dong-oorbellen gekocht voor een zacht prijsje. Ingrid heeft het handwerk van het halve dorp opgekocht.
We komen vrouwtjes tegen die zware lasten dragen op hun schouder (stok met aan elk uiteinde een mand waar alles inligt) Koenraad neemt zo een stok over voor effekes en het was toch verdorie zwaar hoor. chapeau.

Onder de dongtoren (elke dorp heeft er wel minstens 1, dit is de samenkomst plaats voor de clan) spelen de mensen een soort chinese drie op een rij. als wij dankzij Koenraad de regels doorhebben, vinden ze het geweldig als we meespelen.

Na een week kent iedereen van het dorpke ons al. Ze weten waar we zitten om te eten zonder dat we het zeggen. Als het keihard begint te regenen komt het vrouwtje van ons hotel ons paraplu's brengen, en de man van het restaurant laat de fles alcohol bij ons achter terwijl hij naar de kapper gaat. Het is een fijn gevoel om te weten dat ze u zo vertrouwen.

De busrit van Zhaoxing naar Guilin is weer een hel. Opnieuw is de hele bus Chinezen aan het overgeven. Echt degoutant.
In Guilin is niet echt iets te zien. Ik heb er mijn haren laten knippen, helemaal kort. We hebben ons visa opgehaald en zijn opnieuw naar Yangshuo gegaan. Vanaf hier vertrekken we de 29ste naar Shenzhen.

Het weer is hier nog steeds warm, maar de laatste twee dagen heeft het wel veel geregend. Maar dat deed wel eens goed.

dikke kus

sangri la en yangshuo

We zijn met de bus van Lijiang naar Sangri-la gereden. The hostel waar we gereserveerd hadden viel bijna uit elkaar. (is ook letterlijk gebeurd want op een gegeven moment had Ingrid de deur in haar handen). Ze vroegen echt onredelijke prijzen voor wat het was dus zijn we iets anders gaan zoeken en hebben we uiteindelijk voor dezelfde prijs in een kamer geslapen met zelfs een ... Elektrisch deken. Zalig!'sanderendaags naar het grootste monastry van zuid-west China geweest waar 600 monikken leven. Er is een winkeltje aan de tempel waar een dikke monnik noodle soepkes verkoopt. Maar blijkbaar nemen deze monniken het allemaal niet zo serieus want ze verkopen niet 1 enkel noodle soepke zonder vlees of vis. Als we na 2u hongerig wandelen de nabije bergtop bereiken hebben we een schitterend uitzicht over de wijde omgeving.Terug beneden in Sangri-la town speelt de fanfare op het plein. Als je betaalt mag je op het podium zelf dirigent gaan spelen. Hilarisch hoor. Na 8u op een kleine bus komen we terecht in Dali. Hier laten Koenraad, Ivan en Lien hun haren knippen door de lokale kapper. En het valt goed mee. Als we door de velden wandelen naar een ander klein dorpke horen we opeens muziek en bommekes afgaan. Er trekt een stoet voorbij met op kop allemaal lachende kinderen met vlaggetjes. Wij zwaaien breed glimlachend naar de mensen. Opeens zien we iemand met een grote foto van een man voorbijkomen en even later volgt een kist, de rest van de stoet bestaat uit jammerende en wenende mensen. Het bleek een begrafenisstoet te zijn. Oeps. We gaan terug naar Kunming omdat we vanaf daar de trein moeten nemen. Over een rit van normaal 4,5u hebben wij 11,5u gedaan. T was wegomleiding en we moesten door de hobbelpaadjes in de bergen. Kapotgaan!!!! Als we dan eindelijk een wc tegenkomen zie ik een kind de gang onder plassen. Vlak voor mijn voeten. Ekebah!Om 23u komen we eindelijk in Kunming aan,stikkapot. De volgende dag gaan we met de trein naar Guilin. Deze keer waren we er gelukkig wel op tijd bij dus hadden we hardsleepers. Ideaal want het was toch 23u reizen. We waren de attractie van de trein. Om de beurt kwam er een groepje chinezen een babbeltje slaan. We werden overladen met eten, helaas veel vlees dus konden Koenraad en ik er niet veel van proeven. Dedju toch.Vanaf Guilin moeten we nog een bus nemen naar Yangsuo. Ineens begint de chauffeur heel ambetant te rijden, Bruusk te remmen enzo. Dan rijdt hij een parking op, vliegt uit zijn bus en samen met zijn helper beginnen ze te vechten met een andere man. En het gaat er stevig aan toe. Uiteindelijk komt de politie eraan en onze chauffeur moet mee met de combi. Zijn helper rijdt de bus tot aan het politiebureau en wij moeten overstappen op een andere bus. Crazy.Na een dik uur vertraging komen we Dan toch aan in Yangshuo waar Hui, een Chinese vriendin van Ingrid, ons komt oppikken. We mogen bij haar thuis blijven slapen. Ideaal want ze woont een beetje afgelegen, tussen de bergen, kort aan de rivier. Eindelijk kunnen we de krekels nog eens horen en de sterren 's nachts terug zien. Back to nature.We fietsen door de natuur, gaan naar de roversgrot en naar de dragon bridge (een brug van het jaar 1412 van tijdens de Ming dinastie). Een vakantie in onze vakantie. In china kunnen we niet op onze blog ( vrije meningsuiting is verboden) maar dankzij An kan ik jullie toch nog op de hoogte houden (merci zus). Foto's zijn moeilijk maar Dan moet je maar eens op google kijken ToedeloeEls