woensdag 27 oktober 2010

guanlan

In Guanlan gaat alles nog steeds rustig zijn gewone gangetje. Vinh (student van Hanoi) was jarig dus die hebben we eens goed in de watten gelegd.
We zijn nog een paar keer gaan golfen in Mission Hills. (we gaan het nog leren)

Lily (hoofd van het onderwijs in Guanlan) nodigde me uit om samen met haar op bezoek te gaan in een basisschool in Guanlan. Het was geweldig.
Wel heel anders dan de Belgische scholen hoor. Hier zitten ze met gemiddeld 50 leerlingen in 1 klas. Allemaal opeengepakt met hetzelfde uniform.
Ik kreeg een rondleiding door de hele school en heb o.a. een muziekles, Engelse les, wiskunde en een LO-les bezocht. Zeer interessant. Vooral de LO les. 56 kinderen die vw rollen leren en maar 2 oefenmatten. Niet ideaal maar ja...
Omdat ik de eerste blanke verschijning in die school was wilden de leerlingen allemaal een handtekening van mij. Het was trekken en duwen. Mijn poging om ze in een rij te laten staan was dan ook grondig mislukt. Honderden handtekeningen en een lamme arm later volgde er dan nog een fotosessie. Jezus ik zou nooit een BV willen zijn.

De 10de moesten we weer naar Hong Kong omwille van ons visum. Deze keer hebben we iemand gevonden via couchsurfing die ons in zijn appartement laat slapen. Sid, een heel vriendelijke Indiƫr. De sleutel steekt in de brievenbus en we kunnen komen en gaan wanneer we willen. Hij is ook vegetariƫr en neemt ons mee naar een lekker vegetarisch restaurant. Ideaal!!!!

We hebben het railwaymuseum en de tempel van de 10.000 Buddha's bezocht. Wondermooi. In de muur zijn duizenden kleine Boeddha beeldjes geplaatst en elk beeldje is zachtjes verlicht. Het heeft iets magisch. De weg van en naar de tempel wordt geterroriseerd door apen en twee monikken. We zagen iemand die een bezem bij zich had om de apen van zich af te slaan. Bij ons liep het niet zo'n vaart. Er was er wel eentje die bijna op ons hoofd gekakt had maar gelukkig hadden we hem op tijd gezien zodat we konden weglopen.

De volgende dag hebben we dan de metro naar Hong Kong Island genomen en zijn we met de peak-tram naar Victoria Peak geweest. WAT EEN UITZICHT. Prachtig gewoon!
Op de weg terug nog even langs de Botanique garden geweest. Het is een mooi park maar die zielig opgesloten dieren vond ik daar maar niks.
Terug op het appartement van Sid had hij vegetarische hotpot gemaakt en een paar vrienden uitgenodigd. Het was super gezellig en vooral heel lekker eten.

Omdat Koenraad nog veel werk heeft konden we niet langer in Hong Kong blijven dus moesten we de volgende dag weer terug naar Guanlan. Werken werken werken!
Als de Chinese studenten terug naar Beijing vertrekken krijgen we een print van hun werk. Heel mooi. We gaan ze zeker opzoeken als we naar Beijing gaan.

Mike zijn broer, een Kung-fu master, komt hem bezoeken dus hij inviteert ons om met hem kennis te maken. En hij voert daar een showke met een zwaard op van t kan nie meer.
Sjiek hoor. Hij doet ook nog de traditionele Kung-fu voor en probeert het ons aan te leren maar de tijd is te kort om er iets fatsoenlijks van op te steken. Jammer !!!

Voor de rest is alles hier rustig. Koenraad werkt van 's morgens tot 's nachts, ik probeer bij hier bezig te houden.

gr
Els

woensdag 20 oktober 2010

postpakket aangekomen

Na lang wachten is het dan eindelijk gearriveerd,... het postpakket met als heerlijke inhoud CHOCOLADE!!!
10 Maanden zonder is lang genoeg geweest. Onbeschrijfelijk hoe goed die pralinen gesmaakt hebben. Merci aan allen die ervoor gezorgd hebben!
We hadden er ook wat extra dozen chocolade laten insteken voor hier uit te delen. (Met pijn in het hart)

Mike heeft ons meegenomen naar zijn appartement op de negende verdieping met uitzicht over Mission Hills. Waauw wat een uitzicht.
Heel zijn appartement staat vol met kung-fu materiaal. Natuurlijk moest hij elk wapen uitvoerig demonstreren. Precies een echte ninja.
Als cadeau heb ik van hem een nunchaka gekregen, gelukkig wel een softe. En daar hou ik me elke dag een beetje mee bezig.

Op 3 oktober was het dan Koenraads verjaardag. 's morgens ontbijt gehaald en champagne proberen te drinken.
Hij was echter zo afschuwelijk vies dat we de fles niet hebben uitgedronken. De dag voordien was ik naar Guanlan city geweest voor alles bijeen te zoeken en dit was de enige fles die ik kon vinden.
We hebben er wel goed om gelachen.
In het postpakket staken enkele verjaardagskaartjes voor hem. Dat was een mooie verrassing.

's avonds had ik samen met enkele Chinese studenten van Beijing een verrassingsparty voor hem georganiseerd.
En party wil hier zeggen: ad vundum. (campei int chinees)
Dus toen we gingen slapen waren we beiden weer ferm in de wind.
De dag erna hebben we dan ook niet veel kunnen presteren maar voor ene keer mag dat wel eens.

Voor de rest is het hier momenteel heel rustig. Ze hebben hier zeven dagen vakantie dus bijna iedereen is weg.
(Niet erg want dan heb ik de computer voor mij alleen)

tot de volgende
gr
Els