uw visum verlengen in Ranong is eigenlijk heel gemakkelijk. Er staan verschillende Thaise mannen ons op te wachten en leiden ons naar het immigratie kantoor. Daarna willen ze natuurlijk dat je met hun boot naar Myanmar gaat. We varen door het meest vervuilde water dat ik tot hiertoe gezien heb naar de andere kant en daar is het hetzelfde liedje. Ze wachten ons op, nemen ons mee naar immigration office en vertellen ons dat we niet alleen door het stadje mogen wandelen. Er moet altijd een gids bijzijn en zij willen die gids wel zijn. Of het nu waar is of niet, we zijn er weer 60 baht armer van geworden want ze vroegen er uiteraard geld voor. Met twee vreemden die in uwe nek ademen is het niet zo relaxed rondlopen dus hebben we 10 samosas later de boot terug genomen.
Als we de laatste goedkope bus naar Bangkok willen nemen blijkt die juist die dag niet te rijden, dus moeten we wel mee met de VIP bus, we hebben geen tickets dus betalen we de chauffeur in't zwart. Waauw. Mega veel plaats en echt luxe.
We voelen ons als twee kleine kindjes die voor de eerste keer naar de speeltuin mogen gaan.
Na een korte tussenstop in Bangkok zijn we dan terug naar ons project in Sangkhlaburi gegaan. We kregen een lift tot in onze village en toen ze ons zagen uitstappen begon iedereen te springen van vreugde. Wij meespringen natuurlijk. Iedereen was blij dat we terug waren. Nog snel meegeholpen om the adventure house in orde te brengen voor de opening, de dag erna.
Er komt super veel volk naar de opening van het huis. We hadden drinken, koekjes en fruit gezorgd en de kinderen wisten niet waar ze het hadden. Ze staken hun zakken vol en met Hun Handen vol probeerden ze nog bij te halen. Niet te doen. Toen om 18 u het volk weg was kwam de verrassing voor mij. Ze wisten van Koenraad dat ik jarig was. Van So en Lin had ik een ketting cadeau gekregen. Koenraad nam me met een smoes mee naar het dorp en had zonder ik het wist een verjaardagsfeestje via skype geregeld met mijn zus. Waauw, echt mega fijn om vrienden en familie te zien. Het was de beste cadeau dat hij mij kon geven. Nadien hebben we Dan nog een kampvuurtje gedaan en hebben we de bananencake die koenraad gezorgd had opgegeten. Het was een super verjaardag!
Twee dagen later was het alweer afscheid neem tijd. Weer tranen natuurlijk. We gingen met Nele ( coordinatrice van the adventure house ) en katrien ( haar zus) mee naar Kanchanaburi en de volgende dag door naar Bangkok. Ondertussen zijn we al een dikke week hier en we mogen van Toom weer zolang blijven als we willen. We zijn met Ted meegeweest op naar Bangkok city om foto's te trekken met hem. Hij is gek van oude camera's dus dat was interresant voor Koenraad. Nadien kregen we een mega cadeau van Ted: hij had een groot prikbord gekocht en daar alle mooie foto's opgehangen. Helaas is dat moeilijk in een rugzak te krijgen dus prijkt het nu in Toom's house.
De 9de is Toom jarig dus gaan we wachten met naar Cambodja door te reizen tot de 10de.
Gr Els
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten