Met de slaapbus reizen we van Yangshuo naar Shenzen. We hadden op voorhand extra betaald voor goede plaatsen. In onze ogen was een plaats beneden beter dan vanboven,... Tot de bus helemaal vol zat en toch nog stopte bij een groep mensen. Toen wisten we al hoe laat het was. Nog zeker 20 Chinezen stapten de bus op en gingen een plaatsje zoeken in het gangpad. Ze konden niet gaan liggen dus maakten ze het zich al zittend gemakkelijk. Gevolg: We hebben daar gelegen met ellebogen en benen in onze rug. We hebben geen oog dichtgedaan.
Toen we aankwamen in Shenzen werden we drie uur later opgehaald door Mike, een van de verantwoordelijken van de printbase in Guanlan. Koenraad mag hier 2 maanden werken maken zoveel hij maar wil.
De printbase is super gewoon. Er is een megagroot atelier, verschillende assistenten die Koenraad helpen. We krijgen een eigen huisje ter beschikken met onder andere airco en een frigo, we krijgen 3 maaltijden per dag, we kunnen de was laten doen en we hebben zelfs een poetsvrouw. En alles is gratis. Geweldig toch!
Ingrid is hier een zeer beroemd artiest en ze doen hun best hier om haar in de watten te leggen. Elke keer als ze haar uitnodigen om uit te gaan eten mogen wij mee. Zo zijn we naar een restaurant geweest waar ze na het eten nog een voorstelling gaven van onder meer danseressen, iemand die een tafel op zijn kin kan dragen en zangers en zangeressen. Wij waren de eninge blanken en ze vroegen of we niet wilden meezingen op het podium maar dat hebben we toch maar aan ons voorbij laten gaan. Elke keer als er een zanger of zangeres gedaan had met zingen begonnen ze tegen ons in het Chinees. Jammer dat we er niks van verstonden want het publiek begon toch een paar keer te lachen.
De volgende avond mochten we mee gaan eten in het gouvernementsgebouw. Ik dacht dat het een stijve bedoening ging zijn met al die hoge pieten, maar het viel goed mee. Waarschijnlijk had de drank er wel iets mee te maken. Het is hier de gewoonte om als hoge piet bij je gasten persoonlijk te komen klinken en dan ad vundum te drinken. Er waren verschillende hoge pieten en ik lustte enkel baijo (een zeer sterke drank)
Sommigen kwamen zelfs een tweede keer klinken dus iedereen was ferm in de wind. haha
Ze wisten dat we geen vlees aten en ze hadden goed hun best gedaan om ons te voorzien.
Ivan en Ingrid zijn de 4de september terug naar Belgie vertrokken. We hebben ons samen goed geamuseerd. Merci eh!
vele groeten
Els
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten