Eindelijk hebben we onze nummerplaat! dat was het enige waar we ons nog zorgen over aan het maken waren. via een Thaise tussenpersoon hebben we onze plaat dan toch vroeger kunnen halen dan voorzien. gelukkig! Nu kunnen we hopelijk de grens over zonder problemen.

Na zeven keer de plannen te veranderen hebben we dan toch besloten om ons visum te vernieuwen via Laos. we besluiten om niet rechtstreeks naar de grens te rijden vermits we toch tijd genoeg hebben.

Eerste halte is Lampang, ondermeer bekent owv het elephant conservation center. Ik vond dat er niet veel te zien was maar ze doen er wel goeie dingen. Hier worden onder andere zieke olifanten naartoe gebracht om hen de beste zorgen te kunnen toedienen. na te zijn volgetuft door een olifant zijn we dan vertrokken naar het FAO = friends of the asian elephant. dit is ook een hospitaal voor olifanten en ligt naast het ander centrum. Helaas leven ze op voet van oorlog met elkaar. zo worden oa. de wegwijzerborden van het FAO weggehaald, materiaal wordt onderschept, er is zelfs brand gesticht. Ze konden nog net op tijd de olifanten redden. toch stom als ze uiteindelijk hetzelfde doel hebben.

De volgende dag zijn we dan de oudste houten tempel van noord-thailand gaan bezoeken: wat phra that lampang luang. hier kon je sjieke muurschilderingen uit de 16de eeuw zien.

In Phrae hebben we weer in een smerig hotel geslapen. het was al donker toen we aankwamen dus echt veel keus hadden we niet. Toen we de volgende dag opstonden zagen we pas echt de groene schimmel tegen de muur van de badkamer hangen. jakkes. we zijn maar snel vertrokken naar de oudste tempel van Phrae. hier kon je houtsnede zien uit de 13de eeuw. helaas was er niet een groep schoolkinderen daar die constant Hello riepen en dan keihard moesten lachen. en maar wuiven. we moesten zelfs mee op de foto.

Onderweg naar Nan zijn we nog gestopt in phae meuang phi. Hier zijn hele rare rotsformaties door erosie te zien.

In Nan hebben we ons dan eens laten gaan en een mooie kamer genomen. we hebben zelfs tv op de kamer. jammer dat het geluid van filmnet niet werkt.

Als we terugkomen van het middageten zien we dat er op de stoep een familie Chinezen iets aan het vieren is. de 14de februari is het chinees nieuwjaar en wij moeten meevieren. we krijgen bier, vodka, cola en fruit in onze handen gestopt en voor dat je glas halfleeg is vullen ze al bij. ze vinden het helemaal geweldig als we ook nog eens meedansen. zeker als koenraad zijn beste pasjes bovenhaalt. hilarisch. ze versieren ons met bloemen, die dienen om geluk te wensen.
Als we na lang aandringen toch eindelijk mogen doorgaan krijgen we nog een sappige kus van de oma. hilariteit wederom.

Na drie dagen Nan gaan we verder naar Chiang Kham. onderweg even gaan kijken in een art gallery. daarna rijden we door echt PRACHTIGE natuur. Bergen zo hoog dat we Timmy in eerste moeten zetten. Dan heb ik nog mijn eigen bananen gekapt met de machette. njam njam.

In Chiang Kham hebben we ook een fatsoenlijk hotel gevonden. Maar opeens horen we om elf uur water in de badkamer lopen. De waterleiding was gesprongen. niet moeilijk als ze die hadden toegemaakt met een plastiek zak en tape. we moeten dan maar verhuizen naar een andere kamer, niet zo mooi maar wel nog ok.

nu zijn we terug in Chiang Rai, we kunnen gelukkig weer mogen logeren bij Kees. Hier is het echt de hemel op aarde. hij zorgt goed voor ons en we kunnen echt goed uitrusten.

Over een paar dagen vertrekken we naar Laos voor ons visa.

gr

Els