de job in chiang rai hebben we uiteindelijk niet aangenomen. het was voor een jaar, te beginnen vanaf mei en dat past net niet in ons plan. jammer want chiang rai is een mooie stad.
Kees heeft zich over ons ontfermt en we zijn echt met ons gat in de boter gevallen bij hem.
Hij heeft ons de mooiste plekskes van chiang rai laten zien. zo zijn we naar de zwarte tempel geweest. een heel verschil met al dat goud. maar super sjiek. hij verzamelde ook dierenbeenderen, vellen, schedels...
de waterval was ook gezellig, en via kees hebben we kennis gemaakt met patrice, die uit medelijden drie olifanten gekocht heeft in het akhadorp. ze worden daar niet zo goed behandeld. zo hebben ze bijvoorbeeld geen schaduw en moeten dus de ganse dag in de blakende zon staan. als patrice dan voorstelde om een afdak te bouwen zeiden ze hem: doe maar. of betaal maar. triestig.

maar ik heb ook genoten hoor. elke ochtend een kokosnoot eten op het terras in het zonneke... zalig. we hebben er zelfs een gewoonte van gemaakt om dit elke ochtend te doen, waar we ook zijn. er gaat niks boven een lekker fruitontbijt.

na chiang rai zijn we dan doorgereden naar mae salong. s morgens om 6 uur opgestaan om de plaatselijke ochtendmarkt te bezoeken waar de bergvolken hun waren komen verkopen. die dragen van die typische kledij, elke stam heeft iets aparts.
mooi. we waren de enige buitenlanders dus we weten van die mensen dat het echt is. (soms huren ze mensen in om zo gekleed te gaan om de touristen te laten betalen.)

na mae salong dan richting thaton. ons brommerke heeft super goed zijn best gedaan. hij heeft ons op geen enkel moment in de steek gelaten. zelfs niet op de steilste bergen die ik ooit bereden heb. tis ne goeie onze Timmy.

na mae salong dan gestopt in chiang dao. daar een grot bezocht, maar de gids was slecht, en das nog zacht uitgedrukt. hij sprak amper engels en hij scheen enkel op de trap ipv op de grot. ik heb dat dan twee keer duidelijk gemaakt dat ik ook wel grot wou zien, maar hij wou niet luisteren.
bleek dat we nadien ook nog eens fooi moesten geven, 100 bath. uit beleefdheid hebben we dat dan maar gedaan.

toen we in het vegetarisch brakske gingen eten hebben we van de vrouw daar nog een tros bananen gekregen. het is al de tweede keer dat ons dat overkomt. iedereen is hier zo vriendelijk. en ze kijken ons allemaal na, doen teken met hun duim op dat ze het geweldig vinden.

op de weg naar chiang mai zijn we nog olifanten tegengekomen. ik kon het niet laten om ze een paar lekkere banaantjes te geven.
deze olifanten werden gelukkig wel goed verzorgd

maar nu zijn we dus terug in chiang mai. en in begin vond ik deze stad maar niks, maar nu vind ik het hier echt wel leuk en gezellig.
waarschijnlijk omdat we nu al wat mensen hebben leren kennen.
juist weer een jobaanbieding gehad. we kunnen engelse les geven 2 weekends per maand, en we verdienen er goed geld mee. maar das pas voor binnen 2 maanden... dus we zullen wel zien wat we doen.
morgen ga ik zwemles geven aan de studenten die naar amerika gaan en daar lifeguard moeten zijn. dat gaat nog iets geven want er zijn er een aantal bij die pas sinds drie dagen hebben leren zwemmen. maw: ik ga dus de bitch zijn die hun droombel doet uiteenspatten. beter nu dan in amerika want ik las juist op de jobvoorwaarden dat ze 300 yards moeten kunnen zwemmen, 2 min watertrappelen en dan nog een pop opduiken. en als ze niet voldoen worden ze niet aangenomen. maar als ze in amerika langer dan 2weken geen job hebben worden ze terug naar thailand gestuurd. dus kunnen ze beter hier horen dat ze al een andere job moeten zoeken. ik zal morgen wel zien. hier kan ik wel niet in bikini zwemmen, ik moet een short en t-shirt overaandoen. haha

voor de rest is alles op en top. we genieten echt volle bak.
we gaan alles op t gemakske doen. binnen 20 dagen verloopt ons visa dus moeten we de grens over om een nieuw visa te regelen.
we gaan dus nog zeker twee maanden langer in thailand blijven. tis hier zo goed.

groetjes
els