Sabai dii

Laatste dag thailand. We rijden eerst binnendoor naar chiang saen. Kees had zin in een ritje op de brommer dus hij escorteert ons. Chiang saen is een mooi stadje naast de Mekong. Jammer dat we er niet langer kunnen blijven.  Van daaruit gaat het verder naar chiang khong. Wat een mooie rit, het uitzicht over de mekong is prachtig.
Omdat het zondag is zijn alle officiele instanties om een Laos visum te regelen dicht dus moeten we onvoorzien een dag langer blijven. Gelukkig hebben we nog een visum thailand tot de 22 ste, anders moesten we boete betalen. De volgende dag hebben we papieren voor de brommer naar Laos te krijgen geregeld van 8.30 tot 15 u. We moeten timmy op een boot tussen de tankwagens parkeren  op die boot was een kei grappig toilet. Het hing echt van de boot af en alles kwam onmiddellijk in de mekong terecht. Maar de mensen van de boot bewezen nog maar eens dat ze hier echt niks om de natuur geven. Ze namen een zak lege flessen en gooiden die zomaar in de rivier. Om slecht gezind van te worden. Het is hier zo een mooi land maar overal slingert er afval. Heel spijtig. Eindelijk zijn we dan in huay xai, Laos. We zetten koers naar luang namtha. De weg naar daar begint goed maar na een paar kilometer verschijnen de eerste putten. Even later zijn er stroken asfalt verdwenen en nog wat later liggen er opeens int midden van de baan hopen rotsblokken. Een afgrondje waar normaal weg zou moeten zijn is ook geen uitzondering. Zeer vermoeiend kan ik u zeggen. De natuur is wel mooi maar we kunnen er amper van genieten.
Na luang namtha rijden we naar boten aan de grens met china. In al ons enthousiasme zijn we blijkbaar door een controlepost en langs een tolhuis gereden dat we niet gezien hadden. Als we aan de grens zijn kunnen we een kleine blik werpen op china. Jammer dat we niet doormogen. Na wat info gegeven te hebben over reizen door china, vertelt de vriendelijke man ons opeens dat hij problemen heeft om Laos binnen te komen omdat ze moeilijk doen aan het tolhuis en de controlepost die wij zomaar voorbij zijn gereden. In volle paniek rijden we terug om weer te passeren zonder stoppen. Gelukkig heeft niemand ons tegengehouden.
De weg is nu nog slechter dan voordien. We hebben timmy op een gegeven moment zelfs moeten duwen omdat de weg onberijdbaar was. Zoveel hobbels en bobbels dat het licht en het spatbord van de sidecar Stuk zijn gegaan van de trillingen. Als we in udomxai zijn aangekomen zien we dat we ook een stuk neus van Timmy zijn kwijtgespeeld. Verdorie toch.
Net als we willen eten Valt de stroom uit, dus Dan maar gezellig dineren bij kaarslicht. De mensen zijn hier anders Dan in Thailand. Ik weet niet of ze onvriendelijk zijn maar ze draaien gewoon Hun hoofd weg en kunnen niet lachen.
De volgende dag dan weer de slechte weg op om naar luang prabang te gaan. En na ongeveer een uur rijden... Platte band. Het moest er van komen. Gelukkig zijn we net voorbij een Klein dorpke gekomen enkunnen we de brommer tot daar duwen. Een geluk bij een ongeluk want ge kunt hier gemakkelijk uren aan een stuk niks tegenkomen. Bij de brommermaker hebben we dan ineens ook maar materiaal gekocht om het in de toekomst zelf te kunnen doen. We hebben net genoeg geld bij om hem te betalen.
Als we door de bergdorpjes rijden kijken de mensen ons na terwijl Hun ogen precies uit Hun kassen vallen. Precies gelijk in de tekenfilmkes. Mijn glimlach spieren en handje zwaai spieren doen pijn maar we blijven vriendelijk verder doen. Het landschap is magnifiek. Net alsof je op het dak van de wereld aan het rijden bent. Helaas zien we ook verschillende stukken waar het woud al Dan niet illegaal gekapt is.
Gelukkig hebben we voor het donker luang prabang kunnen bereiken. Zo zonder geld vallen geeft toch redelijk wat stress. Na de nightmarket pikken we nog een filmke mee boven op het dak van een gallerij.
De volgende ochtend begint minder goed. Iemand heeft de naftleiding van Timmy kapotgetrokken om de naft te pikken, en we zaten nochtans zo goed als zonder. Ook het stuurslot is geforceerd. Daarom verhuizen we naar een ander guesthouse waar ae Timmy achter een poort kunnen parkeren. 
De watervallen van kuang xi waren wel de moeite. Prachtig uitzicht toen we tot boven geklommen waren. 
Morgen gaan we weer de baan op richting vang vien. 
Gr els, Koenraad en Timmy.