hong kong

Het domein van de printmaking base in Guanlan is echt mega groot. Ik heb er meer dan een uur over gedaan om er helemaal door te wandelen. mooie natuur met oa. een vijver vol waterlelies
De huisjes waar we in wonen zijn meer dan 200 jaar oud. Het is precies een klein dorpje. Heel mooi en gezellig.

We moeten ons visum verlengen dus gaan we naar Shenzhen. Na meer dan een uur in de file te staan vertellen ze ons dat we niet meer kunnen verlengen omdat we het al eens gedaan hebben in Guilin. Daar zeiden ze nochtans dat we het twee keer probleemloos konden doen. Er is geen andere mogelijkheid dan de volgende dag naar Hong Kong te gaan.
Hong Kong hoort wel bij China maar ze beschouwen het toch apart van het vaste land.
Hong Kong is echt,... waauw. Mega grote gebouwen, super veel mensen, proper tot en met. Een heel ander zicht dan we gewoon zijn van het vaste land. Hier zien de mensen er echt rijk uit.
Het is wel heel duur. Daarom kiezen we voor de rush aanvraag bij ons visum zodat we er niet te lang moeten blijven. Blijkt dat we toch 1 nacht moeten blijven slapen dus we gaan op zoek naar iets goedkoop.
Uiteindelijk vinden we in een Indische shoppingmall een kamerke zo groot als de gemiddelde Belgische badkamer. Het bed staat met het hoofd-en voetuiteinde tegen de muur en Koenraad past er niet in. In de handdoeken zitten gaten zo groot als een appelsien, ze stinken en er hangen vlekken op.
De badkamer is zo groot als het toilet zelf en dat was het dan. Dit alles kostte ons 150 HK dollar, ongeveer 750 BEF. De duurste en kleinste kamer van heel onze reis.

Als we de volgende dag ons visum willen ophalen blijkt dat het er nog niet bij is en we moeten een half uur later nog eens terugkomen. Ons hart sloeg wel over want al onze bagage lag nog in Guanlan en Mike had ons gezegd dat er kans bestond dat we misschien toch geen nieuw visum zouden krijgen. Maar een half uur later was alles dan toch in orde.

Met de taxi rijden we terug naar Guanlan en volgens mij is de nieuwe stig geboren. Slalommen tegen 130 over een drukke baan, zelfs tuten op de flikken dat ze aan de kant moeten gaan,...
Ik was blij toen we uiteindelijk aankwamen. We hadden 20 minuten gedaan over een rit die normaal 40 minuten duurt. jawadde!

Als we eindelijk terug in ons huisje aankomen loopt de poetsvrouw vlak achter ons binnen. Ze wil het spelletje 3 op een rij dat ik haar geleerd heb nog eens spelen. Ik moet tegenwoordig vluchten voor haar want anders doe ik niks anders meer dan 3 op een rij. En ze is er bovendien niet echt goed in. Ze ziet het nooit als ze kan scoren. Ik liet haar in de week mijn paspoort zien waar ik nog lange haren op heb en ze dacht dat het Koenraad was. Ik wil maar zeggen,...

Op onze tafel stond dan nog een doos mooncake klaar. 4 Mooncakes van Mission Hills voor de prijs van 650 Hong Kong Dollar. Dat kan wel tellen denk ik.

's avonds was er een party in de printmaking base. Hier beginnen de feestjes om 6 uur en stoppen ze om 10 uur ten laatste. En ze doen niks anders dan karaoke zingen (keihard) en drinken.
We moesten aan de tafel met de directeur gaan zitten en we hebben goed gelachen hoor. Het zingen hebben we maar overgeslaan. Er was enkel 1 Engelstalig liedje en dan nog van Ben Jovi. Ja je leest het goed. Ben Jovi ipv Bon Jovi. De vertalingen die we hier in China al gezien hebben,... hilarisch

Omdat Lubo, een Bulgaarse artiest bijna naar huis gaat namen ze ons gisterenavond mee uit eten in Mission Hills. Dat moet je echt eens opzoeken op internet. Het is de grootste golfclub ter wereld met leden als Bill Clinton en andere beroemdheden. Overal pracht en praal, niet te doen. We wisten niet op voorhand dat we daar naartoe gingen dus we waren er met onze T-shirts met airco-gaten niet echt op gekleed maar dat was geen probleem.

voila, ge ziet dat we het hier nog steeds naar onze zin hebben
tot de volgende
gr
els