We hebben een slaapbus naar Nha Trang genomen. Onderweg stopt hij aan wat struikjes. Dat blijkt de wc te zijn. Het toilet in de bus mogen we voor een of andere reden niet gebruiken.
Als we aankomen valt de regen met bakken uit de lucht. Straten staan blank want ook hier keren ze het afval in de riolering waardoor alles verstopt zit en het water niet weg kan.
De volgende dag huren we een brommerke en rijden wat rond, gaan naar het strand. De mensen plassen hier gewoon op het strand en in de zee. We zien dat een jongetje een klein vogeltje heeft gevangen. Als hij het levend wil begraven gaat Koenraad naar hem toe om te zeggen dat zoiets niet kan. Hij biedt het vogeltje aan Koenraad aan en zegt:" give me money". Schandalig gewoon.
In Hoi An zijn er meer dan 300 klerenwinkels waar ze kleren opaat maken. Als we na Vietnam naar huis zouden gaan zou ik hier mijn best wel eens doen. Helaas.
Juist als we daar zijn houden ze een optocht met cyclotaxis. Elk hotel ( er zijn er meer dan 100) heeft zo een fiets waarin een gast mag zitten. Wij mogen in die van ons hotel zitten. Allez, ik mag zitten en Koenraad mag fietsen. Zo rijden we met de stoet mee door Hoi An, waar we iedereen terug groeten en zwaaien tot ons hand ervan pijn doet. We eindigen op het strand waar we mogen plaatsnemen aan een sjieke tafel, we volgegoten worden met gratis bier en waar we fruit kunnen eten tot ons gehemelte ervan open ligt.
De volgende dag moeten we weer vroeg op want dan vertrekt de bus naar Hue. Hier boeken we tegen ons gewoonte in een kamer met alles erop en eraan. Tv, frigo, airco, een bad, eigen pc met internet en dat voor de prijs van 9 dollar per nacht. Genieten!
Ook hier huren we weer een brommerke. Verdoeme wat missen we Timmy! Als we parkeren bij ons eetplaatske staat er een oud vrouwtje dat zich voordoet als parkeerwachter en we moeten 2000 dong betalen. Als we na het eten terug bij de brommer aankomen is het vrouwtje natuurlijk verdwenen.
We gaan de oude citadel bezoeken. Er blijft niet meer veel van over want tijdens de oorlog is het zwaar gebombardeerd.
Ook de Thien Mu pagoda gaan we bezoeken. Op deze plek heeft een monnik zich in brand gestoken uit protest tegen de president en de Vietnam oorlog. Nu is het een vredige plek. Op de parking proberen ze ons weer meer te laten betalen. Maar t'is ze toch niet gelukt. Dat zijn we nu toch stillekes beu aan't raken.
Morgen gaat we richting Hanoi
Groetjes Els
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten