hanoi en china

Hanoi is niet echt onze stad. De vegetarische eetplaatsen liggen zover uit elkaar dat we een brommerke nodig hebben om daar te geraken. Met dat brommerke rijden we ook naar het Ha Lo Prison museum. Het Ho Chi Minh Mausoleum is helaas toe dus moeten we het stellen met de One Pillar Pagoda, the temple of Litrature en het fine art museum. Wel de moeite.Omdat we weer maar eens te laat waren om een fatsoenlijke plaats in de trein naar Lau Cai te boeken moeten we de 11uur durende rit op houten bankjes doorbrengen, en das niet gelachen hoor. Amai da was afzien. Slapen ging niet, in tegensteling tot de Vietnamezen die overal op de grond lagen.Van Lau Cai moesten we Dan nog 1,5 u met de minivan door De Bergen slalommen voordat we in Sapa aankwamen.Sapa is vooral bekend voor zijn rijstterrassen. De eerste twee dagen dat we daar waren regende het zoveel en hing er een dikke mist dat we er niks van zagen. Juist op de dag dat we zouden vertrekken scheen het zonneke dus zijn we nog een dagje Extra gebleven. Met brommerke de Bergen in. Waauw, echt de moeite. Rijstterrassen overal en super groot. De rijst was al in de groei en heeft een felle groene kleur.We zijn nog naar de Tac Bac waterval gereden en naar een hill tribe village. Daar volgden de mensen ons op de voet, probeerden wat uitleg te geven, lieten zien van welke planten ze kleren en kleurstof maakten, en op het einde MOESTEN we Dan iets kopen.In het dorpke Sapa zelf werd je ook constant achtervolgd door de hilltribes met Hun souvenirtjes. Ze zeiden heel eerlijk dat ze u pas gerust zouden laten als je iets kocht. Ok, dat hadden we dan gedaan, maar dan kwam de volgende en die zei dat je van haar iets anders kon kopen. Dat was soms wel lastig. Er was er zelfs eentje bij die Koenraad met een trui geslaan had omdat hij die niet wou kopen.De Volgende dag gaan we de grens met China over en ik kan u vertellen,... Hier hebben ze de goorste wc's die ge u kunt voorstellen. Ik zal ze eens proberen ze omschrijven: stel u een gootje voor, daar piesen en kakken alle mensen vredig naast mekaar met een sigaret in de hand om de stank te verdrijven. Ge ziet dus onder u de behoefte van uwe gebuur voorbijdrijven, er zijn ook niet altijd tussenschotten en van deurtjes hebben ze nog niet gehoord. Geen water zoals in Thailand om alles weg te spoelen. Née, da blijft zich ophopen tot iemand ooit eens goesting heeft om daar met een schepke door te gaan. ( ik denk 1x per week of zo). De afval Emmerkes puilen uit dat het niet meer schoon is en ge moet goed uitkijken dat ge niet in iemand anders zijn fluim gaat staan. Snot vegen ze langs alles wat ze tegenkomen en scheten en boeren is hier een nationale sport. Maar ondanks dit alles is china echt super mooi. Hier geen mensen die in uwe nek springen om te vragen voor tuk tuk of iets te kopen. Hier laten ze u gerust. Zalig. En als ge ergens hulp bij nodig hebt doen ze al het mogelijke om u te helpen. Op voorhand hadden we gehoord dat chinezen niet vriendelijk zouden zijn maar die ben ik Toch nog niet tegengekomen. We zijn nu samen met vijf Belgische vrienden aan't rondreizen en t'is dikke fun. Eerst hebben we Kunming gedaan. Toen we 's avonds over de straatmarkt liepen en tofu wouden kopen riep er opeens iemand "politie". Al de verkopers liepen vliegensvlug met hun karreke weg en de Straat was binnen de tien seconden leeg. 30min. later was de politie weg en stond iedereen weer lustig verder te verkopen (en konden we eindelijk tofu eten)De volgende dag zijn we met de bus naar Lijiang gereden. We sliepen in het oud stadsgedeelte. Echt wel een gezellig stadje maar het wordt ovespoeld door de touristen. Daarom zijn we 's morgens extra vroeg opgestaan om er eens door te wandelen als er nog niemand op straat is, behalve de lokale bewoners met Hun mooi costuums aan. Namiddag met de fiets naar Baicha, een dorpke iets verderop waar we ons tussen de koeien door moeten fietsen.Later meerGr Els