Vietnam

In Phnom Penh zijn we het Tuol Sleng museum gaan bezoeken. Dit was vroeger een school maar door Pol Pot ( Khmer Rouge) omgebouwd tot gevangenis. De profiel foto's van al de gevangenen staren u aan. Van de duizenden gevangenen die daar gezeten hebben, zijn er maar 7 mensen levend uitgekomen. Als ze genoeg gemarteld waren brachten ze de gevangenen naar de " killing fields". Daar sloegen ze de mensen dood en ze werden begraven in een massagraf. Er waren daar meer Dan 100 massagraven. In sommigen hebben ze later allemaal onthoofde lijken gevonden, in een ander allemaal naakte vrouwen en kinderen. Je kon tussen de graven doorwandelen en soms zag je stukken kledij uit de aarde opkomen of stukken van menselijke beenderen. Centraal staat een monument met daarin de resten van meer dan 8000 mensen. 

De volgende dag gaan we naar Vietnam. De eerste stop hier is Ho Chi Minh ( Saigon) 
Hier is het niet normaal qua verkeer. Ik dacht dat Cambodia erg was maar dit... Echt zonder overdrijven, als het hier rood licht is staan er voor het terug groen is misschien wel 100 brommers, door 't rood rijden is geen probleem, verkeerde richting rijden doodnormaal, met brommer over 't voetpad ook geen probleem en wie het luidst tuut op't kruispunt mag door. Bus heeft voorrang op iedereen en alles. Dus als die achter u rijdt en tuut moet gij aan de Kant om hem door te laten. Zo heeft auto voorrang op brommer en voetganger heeft nooit voorrang. De straat oversteken is levensgevaarlijk. De truc is gewoon doorlopen en hopen dat ze u ontwijken.

Ook hier zijn we naar het oorlogsmuseum geweest. Wat die Amerikanen hier uitgestoken hebben met Hun agent orange en fosforbommen,... Daar Ben ik echt niet goed van. In museum fotos van April-mei 2010 gezien van mensen die daar nog steeds onder lijden. Vreselijk. Ook fotos van tijdens de oorlog. Amerikaan die stuk ontplofte mens omhoog steekt, vietnamezen achter de tank binden en zo verder rijden...
De gevangenis waar ze Vietnamezen in martelden. En de beschrijving van die marteltechnieken. Onvoorstelbaar. Om een paar voorbeelden te geven, knieschijven uitrukken en de wonde met hete ijzers toebranden, tanden en nagels uitttekken, met fel licht in ogen schijnen tot ze blind zijn, mond verbranden zodat gevangenen niet meer konden eten en omkwamen van de honger, sexorganen verbranden,... En zo gaat de lijst maar door.
 
De Cu Chi tunnels zijn we ook gaan bekijken. Dit is een ondergronds tunnelnetwerk van 200 km door de Vietcong gemaakt. Das verdorie smal en zeer claustrofobisch. Niks voor mij. Maar echt ingenieus gemaakt.

Als we met de bus naar 
de mekongdelta (Ben Tre) gaan kan ik mijn ogen niet geloven. Als Allen zetels op de bus bezet zijn halen ze van die kleine stoeltjes  tevoorschijn en plaatsen die in het gangpad. Ondenkbaar bij ons maar goed gevonden. In Ben Tre waren we de enige blanken. Iedereen riep ons goeiendag toe. Zalig hoe vriendelijk de mensen hier waren. Ze spraken wel geen letter Engels,gebarentaal dan maar. 
We zijn met een plaatselijk bootje een tochtje gaan maken op de Mekong, tussen de palmen door. Soms werd het zo smal dat onze chauffeur de motor moest afzetten en dat Koenraad moest helpen om ons voort te trekken aan de palmen. Ook het dak voor de schaduw moest eraan geloven omdat het te hoog was. Eens terug in meer open water begon onze chauffeur dan palm te hakken en daar had hij in 'no time' een nieuw dak van gemaakt. Geweldig. En niet te vergeten, we kregen zoveel verse cocosnoot en palmpitten als we wilden. Zin in een palmpit, effekes stoppen en ze werden vers van de boom gehakt. Njamnjam
 
Morgen gaan we richting Dalat
Groetjes
Els